Bu çalışmanın amacı üniversite öğrencilerinin konuşma kaygıları ile kişilik özellikleri, aile iletişim kalıpları ve iletişim becerileri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Türkiye’nin kuzeydoğusunda bulunan bir devlet üniversitesinde 6 farklı fakültede öğrenim gören toplam 775 lisans öğrencisi araştırma grubunu oluşturmuştur. Çalışmanın verileri Kişisel Bilgi Formu, Konuşma Kaygısı Ölçeği, Aile İletişim Kalıpları Ölçeği, İletişim Becerileri Ölçeği ve Kişilik Özellikleri Ölçeği ile toplanmıştır. Veriler çoklu doğrusal regresyon analizi ile hesaplanmış ve yordayıcı değişkenlerin konuşma kaygısındaki varyansın en az %45'ini açıkladığı görülmüştür. Dışa dönüklük (β = -.46), öz denetimlilik (β = -.11), deneyime açıklık kişilik özellikleri (β = -.11) ve iletişim becerileri (β = -.15) değişkenleri konuşma kaygısını negatif yönde yordarken nevrotik kişilik özellikleri (β = .11) ve uyum yönelimli aile iletişim kalıbının (β = .11) pozitif yönde anlamlı yordadığı bulunmuştur. Çalışmadan elde edilen sonuçlar konuşma kaygısının bilişsel, duyuşsal ve davranışsal bileşenlerini ayrı ayrı incelemek için gelecekteki araştırmalara duyulan ihtiyacı vurgulamaktadır.
This study investigates the relationship between undergraduate students' speaking anxiety and their personality traits, family communication patterns, and communication skills. A total of 775 undergraduate students studying in 6 different faculties at a state university on the northeastern Türkiye participated in the research. The data was gathered using Demographic Information Form, Speech Anxiety Scale, Family Communication Patterns Scale, Communication Skills Scale and Personality Traits Scale. A multiple linear regression analysis was computed. The results indicate that the predictor variables accounted for at least 45% of the variance in speech anxiety. Extroversion (β = -.46), conscientiousness (β = -.11), openness to experience (β = -.11) personality traits and communication skills (β = -.15) variables predicted speech anxiety negatively, while neurotic personality traits (β = .11) and conformity-oriented family communication patterns (β = .11) were found to be positive significant predictors for the dependent variable of speech anxiety. The results of the study highlight the need for future research to examine the cognitive, affective and behavioral components of speaking anxiety separately.
