Ahmet Hamdi Tanpınar’ın Huzur romanı Dostoyevski ile güçlü metinlerarasıilişkiler kuran bir romandır. Suç ve Ceza, Budala, Cinler gibi Dostoyevski romanlarının izlerine Huzur’da rastlanmaktadır. Bu metinlerarasılık kendini özelliklekötülük imajında ve Suat karakterinde gösterir. Kötülük Dostoyevski romanlarındadaha dinsel bir imajla birlikte gündeme getirilirken, Huzur’da modernleşme ilegelenek arasındaki çatışmayı belirginleştirmek ve Türk romanındaki bir eksiğikapatmak arzusuyla kullanılmaktadır. Bu makalede Tanpınar’ın Huzur romanıDostoyevski metinleriyle karşılaştırmalı bir şekilde incelenecek ve iki yazararasındaki metinlerarası ilişki kötülük imajı bağlamında tartışılacaktır
Ahmet Hamdi Tanpınar’s A Mind at Peace is a novel that contains strong intertextual relationships with Dostoevsky. Traces from the novels such as Crime and Punishment, The Idiot, The Devils can be seen in A Mind at Peace. This strong intertextuality reveals itself especially in evil motifs and Suat, one of the characters. Evil presented more in religious motifs in Dostoyevsky’s novels whereas in A Mind at Peace it is presented to signify the confl ict between modernization and tradition, and used to desire for covering a fl aw in Turkish novel. In this article, Tanpınar’s A Mind at Peace will be analyzed with Dostoyevsky’s texts comparatively and the intertextual relationship between the two authors will be discussed in the concept of an evil motif
